Egunon mattie,

Beste hilabete bat zure aldamenen, egunek joan eta egunek etorri zuregandik separatzeko gogo gutxiokin juten naz zuregana. Zure ondon jarri eta ez alde itteko gogoa sartzen zat, zure ondon eon ta eunek pasa ta eunek etorri zukin eoteko.

Atzoko eunei dagokionez, ez da erreza izan ganditzea, aldameneko jende asko ikusi det aurre in diona ni baño okerrago eonda eta horrek mintzen nau, bestetik, zure apoio eta zure sentimentu gutxik tristetu naute eta hori da oain hemen idazten eoten arrazoia.

Ez zaizkin gauza asko gustatzen baño aguantau itten naz, beste batzuk, aldiz, nere onetik ateatzen diate eta zurekin patzen dittut baño hori ez da atzoko kasue, izane, oso diferentea da pasa dana... asko haserretu naz zukin.

Sentitzen det, baño batzutan ez dizut ulertzen... Ez dittut zure hitzek konprenditzea iristen ta egie esan batzutan oso hegoista zealare iruitzen zat ta oi da gustatze ez zatela. Sentitzet baño batzutan nere onetik atatzen diazu ta hori da izurratzen ditena!

Gaurko eunei dagokionez, 10 hilabete baino azken fiñen beste eun bat bezela... zu gabe eta zuregandik hurrun... berdin zaio... olaxe da bizitza.

Nire tristuraren malkoek
indar gabe uzten naute
iluntasunak biltzen nau
eta zure irribarreak alaitu.
Hala ere, gaurko egunean
ez naiz zoriontsu...
SENTITZEN DUT!

Kaixo maitea,

Badakit hau idazteak ez dizula asko lagunduko baina nire partetik hoberena desio dizut, ez da agurtzeko gutun bat ezta zein zoriontsu garen esateko ere, aste gogor honen ondoren zure falta ezinbestekoa dela esateko baizik, ez da erraza esatea baina bai azaltzea gauak ez baitira motzak izaten zu ez zaudenetan.

Zure irribarreak alaitzen nau eguna, zure hitzek erlaxatzen naute eta zu aldamenean izateak zoriontsu ez ezik beste pertsona bat izatea eragiten dit.

Ez da erraza zuri nire iritziak esatea, ezta gaizki hitz egitea askotan baina badakit batzuetan entzun behar ez dituzunak ere entzuten dituzula, sentitzen dut baina nire egon ezinak zurekin lertzera eramaten nau, bia badakit eta konsziente naiz zuk ez duzula inolako kulparik niri gertatzen zaidanarekin baina baita konfiantza handiena zurekin dudala esango nuke eta horrek espresatzerako bidea errazten dit.

Sentitzen dut ez zuri laguntzea eta zurekin mezprezuz jokatzea, badakit zure aurrean horrelako gauzak esateko gai ez naizela, ezingo nizuke ezer esan, ez da konfiantza faltagatik baina zuregandik gustatzen ez zaizkidanak esatea ez zait gustatzen, jakin nahi?

Ez da erraza azaltzea eta gutxiago maite duzun pertsona bati idatziz azaltzea, ez da muil gaiztoa zarela ezta zure ondoran egon nahi ez dudala baina bai hau egitzat hartzen dudala, esan nahi dudana da, zure problema, nahi duzunean akordatzen zara niretzat, behar nauzunean edo asko esatea ez balitz besterik ez duzunean. Badakit gogorra dela hau irakurtzea baina gehiago idaztea, egia esan, askotan izan dut zalantza eta jarraitzen dut momenturik egokiena aurkitzen baina ezinezkoa da.

Ez dago formarik, nire hausnarketak ez dit balio, ez nau asetzen eta hau gutxi balitz, nire egunak egunetik egunera gogorragoak eta zailagoak dira, tristura da nagusi eta zure falta handia somatzen dut, hala ere, ez naiz oraindik ere konsziente zure "neska-laguna" deitu daitekeena naizenik, nire ustez hau amets bat da, non errealitatea oso urrun aurkitzen den.

Nire helburua zu zoriontsu izatea da, baina horretarako ez naizela egokiena esan dezaket, asko sentitzen dut baina nire izateko era negatiboak beherakada egiten dit.

**IZAN ZAITEZ ZORIONTSU  ETA BIZI AMETSEAN MURGILDURIK**