lunes, 21 de enero de 2013

Necesito que lo leas


Necesito que leas todo lo que pienso, lo que escondo dentro de mi corazón, lo que era mi vida y lo que es desde hace cinco meses aproximadamente.

Sabes que el momento que me conociste yo estaba en mis nubes, no quiero bajar de allí hasta que alguien me pida, me diga ven a donde mi, hasta ser feliz, realmente feliz y sin que nadie piense que me he vuelto loca por hacer mi vida como yo quiera. Sin opiniones, sin respuestas monótonas... y lo que es más importante con quien realmente merezca la pena, es decir, con quien quiero pasar el máximo tiempo posible.

Gracias por hacerme feliz en estos cinco meses, se que después de lo que te dije no te sentó bien, yo tampoco lo pase bien discutiendo pero aunque no te diste cuenta todo era parte de mi estrategia, otra más.

No es fácil decirte todo lo que siento por es indescriptible, pensarás que me estoy volviendo loca por escribir todo esto aquí, puede que no sea importante para ti ni para nadie pero necesitaba descargar mis sentimientos en algún lado, da igual donde.

Se que siento algo diferente que a todos los que he tenido hasta ahora, se que todo esto no es para siempre, nada es para siempre pero se que yo te quiero y aunque se que eso no es nada, seguiré intentando estar a tu lado todo los momentos, contar las estrellas en la noche, volverme loca de fiesta, seguirte hasta que mis sueños se hagan realidad.

Ene bihotzeko sakel txiki batez
gogoetan daukat, hainbat fereka
geriza artean ameslari giñela
elkar maitatze jokoan

Anitzetan ere ihesari emanaz
ezagutu genuen ahal baten laguna
negu haragitan zaurgarri ginela
mihi gaiztoen egitan

Zure ondoan, zure ondoan
zein ederra den bizia
zure ondoan, zure ondoan
zein ederra den bizia

Bizi ero honek omen du idatzia
nonbait gorderik gure etorkizuna
zeinen okerbide eta zein ona
bidai honen gurutzbidean

Goizez nahiz gauez, bihar, orain da gero
behar zaitut nik nere ondoan
bizia nolabait bizi behar bada
honela nahi dut nik izatea

Zure ondoan, zure ondoan
zein ederra den bizia
zure ondoan, zure ondoan
zein ederra den bizia
(x2)

Eta behin, behin hiltzen banaiz
izan dadila ere zure ondoan,
zure ondoan.

Vivir en las nubes no es malo, lo malo es bajar.

Gauero begiratzen dut izarretara
non gauaren iluntasuna ederra den
baina ez horrela gela ilun honetan,
non sentimenduak malko bihurtzen
eta atsekabean murgiltzen diren.


Ez da erraza azaltzea baina bai gordetzea
bihotz txiki eta kixkur honen barruan, 
tristurak barrutik jaten nau
eta poztasunak ez du indarrik kapoan.





Gauero berdina da, ez da aldatzen
inolako berrikuntzarik gabe jasan
behar izaten dudan gaixotasuna dirudiena
ez da nahi dudana baina bai dudan
bakar bakarra...


Sentitzen dut horren negartia izatea
baina batzuetan nire ezinean
barneratu ezin horrek
nire ondokoei kalte egitea eragitean
konturatzen naiz denaz.





miércoles, 2 de enero de 2013

Solo soy una niña...


SOLO SOY UNA NIÑA PEQUEÑA

Solo soy una niña a quien le gustaría ser algo en esta vida,ser algo... algo como que?
Como tener su propio grupo de amig@s sin que nadie diga de lo que cada uno debe o deje de hacer sus propios criterios, sus sueños, reales o no... nunca se sabe a lo que cada uno llegará a ser.

Muchos creen que no soy tal y como soy, debería de ser yo misma en todos los sitios pero no es así, soy esa chica pija al que todo el mundo la mira con cara de... ¡que rara es! Y no soy así pero si dentro de estos pueblos pequeños.  
Cuando no sabes que hacer, a quien decir que te sientes mal, a quien darle la cara o cómo contestar a esa pregunta haces lo más fácil contestar con monosílabos que al fin y al cabo nadie sabe lo feliz que eres, la felicidad que podría llegar a tener siendo como soy, con la personalidad que tengo pero eso aquí no lo puedo sacar.


¿PORQUÉ?

Es fácil, porque todos te miran con caras raras, como si no fueras de la misma creencia, o de la misma forma, o de la misma política puede ser... no llevas ropa del estilo de todo el mundo, no eres del pueblo, vives tal... y tal... y tal... muuuuchas cosas forman parte pero debe ser todo por tal como soy yo eso dicen!

Cuando uno sabe lo que hace, lo hace con seguridad sabiendo que a los demás les va a gustar o no, sin saber que a alguien podría gustarle... sabes que algunas personas o opinarán lo mismo que tú pero no por eso la vas a quitar del medio, ni las vas a dejar sola ¿verdad? La gente se debería de pensar en las cosas que hace, en lo que el otro vivo, en lo que el otro sufre y al mismo tiempo procurar ser buena persona.

Se que no soy perfecta, ni soy la mas lista, ni soy la más simpática del mundo pero tampoco soy ¡la mala! 

De todo esto no te acuerdas cuando esta persona escoja otro camino o puede ser lo mismo que desaparezca. Nadie sabe donde va terminar cada uno pero lo que sé es que cada uno es como es y se debería de tratar como tal.



Cuando no la acaricies, ni escuches su risa, cuando no huelas su colonia ni puedas mirarla a los ojos. Cuando no la tengas para reírte, cuando no te llegue ningún puto mensaje más diciéndote que te ama y que duermas bien. Cuando ya no escuchas esas tonterías que solo ella decía. Cuando ella ya no se gire buscando tus labios... entonces, la echarás de menos.