non gauaren iluntasuna ederra den
baina ez horrela gela ilun honetan,
non sentimenduak malko bihurtzen
eta atsekabean murgiltzen diren.
Ez da erraza azaltzea baina bai gordetzea
bihotz txiki eta kixkur honen barruan,
tristurak barrutik jaten nau
eta poztasunak ez du indarrik kapoan.
Gauero berdina da, ez da aldatzen
inolako berrikuntzarik gabe jasan
behar izaten dudan gaixotasuna dirudiena
ez da nahi dudana baina bai dudan
bakar bakarra...
Sentitzen dut horren negartia izatea
baina batzuetan nire ezinean
barneratu ezin horrek
nire ondokoei kalte egitea eragitean
konturatzen naiz denaz.
No hay comentarios:
Publicar un comentario